Śmiertelność z powodu powikłań po kastracji/kastracji jest niska i wynosi około 0.1%2. Wiele dostępnych publicznie informacji o kastracji/kastracji twierdzi, że kastracja zmniejszy lub wyeliminuje ryzyko zachorowania na raka prostaty u samców psów. Gdy masz psa z nadwagą i po sterylizacji czy kastracji doskonałym wyborem będzie karma w składzie której znajduje się l-karnityna. Składnik ten pomaga w osiągnięciu prawidłowej masy ciała. Ponadto poprawia funkcje: układu nerwowego, a także serca i mięśni szkieletowych. Najczęstszym powodem, dla którego pies nie sika po zabiegu chirurgicznym, sterylizacji lub sterylizacji, jest często zmniejszone spożycie wody oraz ból lub tkliwość w okolicy pachwiny. Twój pies może również niechętnie siusiu, jeśli przeszedł operację ortopedyczną lub zabieg, który wpływa na jego mobilność. Jest to przecież bardzo silne ingerowanie w gospodarkę hormonalną psów. A więc, kastracja może np. zatrzymać wzrost u szczeniaków. Psy mają też tendencję do tycia po kastracji, zatem rekonwalescencja powinna odbywać się pod czujną kontrolą opiekunów – bez dodatkowych przekąsek jako pocieszenia po zabiegu. Bosch Light 12,5kg karma po sterylizacji kastracji. od Super Sprzedawcy. Wiek zwierzęcia. psy dorosłe. Wielkość psa. wszystkie rasy. Liczba sztuk w zestawie. 1. 122, 90 zł. W rezultacie po ok. 6 tygodniach od wykonania kastracji pies staje się bezpłodny i nie odczuwa popędu seksualnego. Kastracja chemiczna, w przeciwieństwie do sterylizacji chirurgicznej, jest zabiegiem, który nie pozbawia psa narządów rodnych, a oddziałuje wyłącznie na jego poziom testosteronu. Czy pies może być smutny po kastracji? Zalety kastracji: przeciwdziała niekontrolowanemu rozmnażaniu się zwierząt. jest najskuteczniejszym sposobem zapobiegania bezdomności zwierząt (aż ¾ psów i kotów przebywających w schroniskach nie znajduje domu!) zapobiega licznym, poważnym chorobom o podłożu hormonalnym. eliminuje uciążliwe ruje u kotek. W takim razie, na czym polega kastracja kota? Kastracja kota jest już zabiegiem nieodwracalnym, w którym trwale usuwa się jądra. Kot po kastracji nie odczuwa potrzeby znaczenia terenu moczem, zabieg ogranicza też produkcję hormonów płciowych, co w znacznym stopniu zmniejsza ryzyko rozwinięcia się nowotworów u kota. Psy czują różnicę, mogą być nawet negatywnie nastawione do osoby, która je zawiozła do weta. Ale z kotami jest wszystko ok. Tylko pamiętaj!!! Od razu po kastracji podawaj pokarm dla kastratów, dzięki temu Twój kot uniknie kamieni moczanowych i zwiększonego ryzyka zachorowania na cukrzycę. skomentuj. 0 0. Podstawową zaletą kastracji psów i suk jest pozbawienie czworonoga możliwości rozrodu. Kastracja nie wyeliminuje u psa niepożądanych zachowań, takich jak agresja, lęk czy ciągnięcie na smyczy. By uniknąć zaburzeń rozwojowych u zwierzęcia, zabiegowi kastracji najlepiej jest poddać psa dopiero po zakończeniu fazy wzrostu. AjXg5. Sterylizacja ciągle jeszcze mylona jest z kastracją psa. Terminy te obecnie w języku potocznym stosowane są zamiennie. Technicznie oznaczają jednak zupełnie różne zabiegi, które można wykonać zarówno na samicach, jak i samcach. Sterylizacja suczki zalecana jest z wielu powodów, zabieg ten ma jednak także swoich zaciętych przeciwników. Sprawdź, jakie są wady i zalety zabiegu kastracji oraz kiedy najlepiej się na niego zdecydować. Sterylizacja czy kastracja? Coraz więcej osób zdaje sobie sprawę z tego, że regulacja urodzeń wśród psów jest bardzo istotną kwestią. Zapobiega ona bezdomności tych zwierząt, która w naszym kraju wciąż stoi na bardzo wysokim poziomie i jest poważnym problemem. Polacy chętnie zapisują swoje suczki na zabieg, jednak nadal bardzo często sterylizacja mylona jest z kastracją. Nadal funkcjonuje utarte przekonanie, że psy poddawane są kastracji a suczki sterylizacji. Nic bardziej mylnego. W istocie każdy z tych zabiegów może być przeprowadzony zarówno u samca, jak i u samicy. Obydwa mają za zadanie uniemożliwić rozmnażanie się, różnica jednak tkwi w sposobie ich wykonywania. Wysterylizowanie suki skutkuje zablokowaniem możliwości zachodzenia w ciążę, nie blokuje jednak działania hormonów. Sterylizacja w praktyce oznacza podwiązanie jajników (lub nasieniowodów u samca). Kastracja natomiast polega na chirurgicznym pozbawieniu zwierzęcia narządów rozrodczych. Suka traci więc macicę i jajniki. Obydwa zabiegi mają na celu ograniczenie niekontrolowanego rozrodu psów. Dlaczego więc współcześnie stosuje się niemal wyłącznie kastrację? Wynika to z prewencyjnych kwestii zdrowotnych. Suczki, które przez lata regularnie mają cieczkę, bardzo często zapadają na ropomacicze. Schorzenie to polega na rozroście gruczołów błony śluzowej macicy. Przebiega w towarzystwie stanu zapalnego i ropnego zakażenia bakteryjnego. Choroba ma bardzo dużą śmiertelność i zwykle wymaga szybkiej operacji związanej z usunięciem chorej macicy. Kastracja całkowicie zapobiega jej wystąpieniu. Tymczasem cieczka po sterylizacji cały czas się pojawia, hormony pracują i z czasem mogą prowadzić nie tylko do ropomacicza, ale także do nowotworów – na przykład listwy mlecznej. Chociaż w sensie medycznym sterylizacja i kastracja to dwa różne zabiegi, potocznie w kontekście suczek tych dwóch terminów używa się zamiennie. Kiedy wysterylizować sukę? Opiekunowie kotów oraz lekarze weterynarii stoją na stanowisku, że najlepsza jest wczesna kastracja. Tymczasem w przypadku psów nie jest to kwestia oczywista. Metabolizm organizmu jest u tego gatunku zupełnie inny, dlatego z kastracją najlepiej zaczekać do osiągnięcia przez zwierzę pełnej dojrzałości płciowej i fizycznej. Od jakiego wieku warto rozważać sterylizację? W jakim wieku najlepiej wysterylizować suczkę? Przede wszystkim warto pamiętać o tym, że sam wiek nie jest tu czynnikiem najważniejszym. Dojrzewanie poszczególnych suczek jest bowiem zależne od wielu różnych kryteriów, między innymi od rasy, rozmiaru oraz wagi ciała. Ogólna zasada jest taka, że im większy pies, tym dłużej dojrzewa. Sterylizacja yorka powinna więc odbyć się wcześniej niż sterylizacja doga niemieckiego. O pełnej dojrzałości zarówno suczki, jak i psa można mówić między siódmym a osiemnastym miesiącem życia. Pamiętaj jednak, że przedstawicielki ras olbrzymich dorastają dużo wolniej. Duży szwajcarski pies pasterski pierwszą cieczkę może mieć nawet w okolicach drugiego roku życia, tymczasem york lub maltańczyk – w wieku pół roku. Sterylizacja suczki w starszym wieku Chociaż świadomość w kwestii ograniczania rozrodu psów wzrasta, wielu opiekunów ciągle jeszcze zwleka z przeprowadzeniem zabiegu kastracji. Bardzo często zabieg wymuszony jest przez ropomacicze. Wówczas traktuje się go w kategoriach ratującego życie. Niekiedy jednak opiekunowie dochodzą do wniosku, że suczkę warto wykastrować w momencie, kiedy jest jeszcze zdrowa, ale już nieco starsza. Czy to możliwe? Starsze psy mogą być poddawane zabiegowi kastracji, jeżeli ich stan zdrowia na to pozwala. To właśnie problemy zdrowotne, często ukryte, zwiększają ryzyko powikłań. Zabieg będzie bezpieczny dla tego psa, który ma zdrowe serce oraz inne organy wewnętrzne. Czy suka musi przed kastracją urodzić? Wśród wielu osób wciąż funkcjonuje pewien utarty mit. Według niego suka przynajmniej raz w życiu powinna urodzić szczeniaki. Ma to wpływać pozytywnie na jej zdrowie i chronić przed ropomaciczem. Warto raz na zawsze zaznaczyć, że żadna z powyższych informacji nie jest prawdziwa. Każda ciąża jest obciążeniem dla organizmu suki, a nieplanowany miot może skończyć się śmiercią zarówno matki, jak i dzieci. Ciąża nie chroni przed żadnymi chorobami. Dodatkowo rozmnażanie zwierząt poza zarejestrowaną hodowlą jest nieetyczne i wzmaga bezdomność psów, która i tak jest bardzo wysoka. Przed ropomaciczem chroni wyłącznie kastracja a ta może być wykonana u każdej zdrowej i dojrzałej suczki. Nie musi ona wcześniej zostawać matką. Jak przygotować psa do zabiegu kastracji? Sterylizacja i kastracja to zabiegi, które zawsze poprzedzone są wnikliwymi badaniami medycznymi. Mamy bowiem do czynienia z zabiegami medycznymi wykonywanymi w znieczuleniu ogólnym, czyli w pełnej narkozie. Im większą mamy pewność, że zwierzak jest zdrowy, tym mniejsze ryzyko powikłań podczas operacji. Kastracja suki to zbieg o wiele bardziej inwazyjny niż kastracja samca. Podczas jego wykonywania dochodzi do otworzenia jam ciała i wycięcia strategicznych organów. Właśnie dlatego podstawowym elementem przygotowywania się do operacji jest przeprowadzenie odpowiednich badań. Warto także upewnić się, że lekarz weterynarii, który będzie przeprowadzał zabieg, jest doświadczony. Najlepszym rozwiązaniem będzie współpraca z lecznicą, która oferuje profesjonalną opiekę anestezjologiczną. Sterylizacja suki – jakie badania trzeba przeprowadzić? Wiemy już, że przed zabiegiem kastracji konieczne jest przeprowadzenie odpowiednich badań. Na co dokładnie powinieneś przygotować siebie i psa? Na wizycie przygotowującej razem z lekarzem omówicie wszystkie kwestie formalne. Weterynarz zbada ogólną kondycję psa i wykona badania krwi. Zazwyczaj wystarczy podstawowa morfologia oraz biochemia, jednak w przypadku starszych psów może być potrzebne także badanie stanu tarczycy. Często zaleca się także wykonanie kontrolnego badania echokardiograficznego serca. Echo nie jest konieczne w każdym przypadku, jednak zaleca się wykonanie go starszym suczkom oraz przedstawicielkom ras genetycznie narażonych na choroby serca. Jeżeli wszystkie wyniki wypadną dobrze, można rozpocząć przygotowania do zabiegu. Jeżeli jednak cokolwiek pójdzie źle, nie warto załamywać rąk. Ważne jest wdrożenie odpowiedniego leczenia oraz ustabilizowanie stanu psa. W rękach dobrego chirurga nawet psy chorujące przewlekle mogą być poddawane zabiegom. Jest to jednak obarczone nieco większym ryzykiem niż w przypadku psów w pełni zdrowych. Sterylizacja suki – na czym polega? Sterylizacja suczki polega na chirurgicznym podwiązaniu jajników. Jest to jednak zabieg, który coraz rzadziej wykonywany jest współcześnie w lecznicach. Zdecydowanie bardziej popularna jest kastracja, która polega na usunięciu narządów rozrodczych, czyli macicy, obydwu jajników i jajowodów. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym, które podawane jest psu dożylnie poprzez wenflon włożony w łapę. Lekarz dobiera rodzaj narkozy oraz jej ilość do wagi i kondycji zwierzaka. Czas trwania zabiegu zależy od wielu czynników. Na ranę zakładane są szwy, które w zależności od rodzaju rozpuszczają się same lub są zdejmowane na wizycie kontrolnej. Sterylizacja psa – rekonwalescencja po zabiegu Czas dochodzenia do siebie po zabiegu kastracji jest bardzo indywidualny i ciężko uśrednić go w stosunku do każdego psa. Musisz przyszykować się na to, że przez kilka godzin po zabiegu zwierzak będzie musiał zostać w lecznicy. Do domu może wrócić dopiero w pełni wybudzony z narkozy. To, jak długo pies dochodzi do siebie, uzależnione jest od indywidualnych cech jego organizmu. Po powrocie do domu zwierzak może być nieco ospały i oszołomiony, jednak zazwyczaj już następnego dnia wraca do siebie. Pamiętaj jednak, aby do czasu usunięcia szwów pies nie wykonywał żadnych męczących ćwiczeń fizycznych. Zrezygnujcie na ten czas z intensywnych i długich spacerów. Zabawa, która zawiera w sobie bieganie za piłką albo frisbee również powinna zostać zaniechana. Zaleca się, aby suczka nie wykonywała gwałtownych ruchów do dwóch tygodniu po ostatecznym zdjęciu szwów. Spokojna aktywność jest jednak zalecana do pełnej rekonwalescencji. Zachowanie psa po sterylizacji Wielu opiekunów obawia się, że ich suczka po sterylizacji zmieni swój charakter. Pierwszą i jedną z najważniejszych zmian, jakie na pewno zauważysz, jest ustanie cyklu płciowego, a tym samym brak cieczki. Razem z nią odchodzą wszystkie zachowania, które związane są z poszukiwaniem partnera. Kastracja oznacza także przerwanie zachowań związanych z ciążą urojoną. Ona sama jest zaś bezpośrednim wskazaniem do zabiegu. Jeżeli boisz się, że charakter twojego psa po zabiegu ulegnie znaczącej zmianie, możesz odetchnąć z ulgą. Jedyne co ulega zmianie, to zachowania związane bezpośrednio z cyklem płciowym Sterylizacja psa – czy jest lekiem na agresję? W przeciwieństwie do samców suki zazwyczaj nie wykazują agresji związanej z cyklem płciowym. Wręcz przeciwnie – obecność estrogenu sprawia, że samice są łagodne i skore do opieki nad potomstwem. Kastracja suczki ma wiele plusów, jednak zdecydowanie nie jest uniwersalnym lekiem na zachowanie agresywne. W ogromnej większości mają one bowiem źródła w problemach behawioralnych. Sterylizacja suki – wady i zalety Zabieg kastracji ma mnóstwo zalet, jednak wiele osób podnosi także kwestię tego, że nie jest on pozbawiony wad. Poniżej znajdziesz omówienie zarówno jednych, jak i drugich. Zalety kastracji suczki Jedną z najważniejszych zalet kastracji suki jest ograniczenie niekontrolowanego rozrodu. Bezdomność zwierząt jest bardzo dużym problemem, który stawia nasz kraj w bardzo niekorzystnym świetle. Nawet najlepiej chroniona suczka w czasie cieczki może zajść w ciążę, a znalezienie odpowiednich domów dla jej dzieci wcale nie jest proste. Nigdy nie masz gwarancji, że pieski nie będą dalej rozmnażane. Bardzo istotne są także kwestie zdrowotne. Kastracja w stu procentach chroni przed ropomaciczem i ogranicza ryzyko zachorowania na nowotwory hormonozależne. Kastrując sukę pozbywasz się niepożądanych zachowań związanych z cieczką oraz ciążą urojoną. Wady kastracji suczki Zabieg kastracji ma wiele zalet, nie jest jednak całkowicie wolny od wad. U niektórych zwierząt, szczególnie przedstawicielek dużych ras, może zdarzyć się nietrzymanie moczu. Jest to sporadyczne długoterminowe powikłanie, którego jednak nie można wykluczyć. Bardzo często powtarza się, że kastracja sprzyja otyłości zwierząt. Zmiany hormonalne mają wpływ na cały organizm, także na metabolizm. Właśnie dlatego tkanka tłuszczowa może odkładać się szybciej. Decydująca w tym wypadku jest jednak aktywność zwierzaka i jego dieta. Nie warto sięgać po karmy przeznaczone specjalnie dla sterylizowanych zwierząt, ponieważ zazwyczaj mają one kiepski skład. Dobrej jakości posiłki (na przykład dieta BARF) oraz regularna aktywność sprawiają, że twoja suczka na pewno nie przytyje. Do wad można zaliczyć także ryzyko zabiegowe, które jest wliczane w każdą operację w znieczuleniu ogólnym. Właśnie dlatego tak ważne jest wykonanie wszystkich potrzebnych badań oraz wybranie dobrej lecznicy i doświadczonego lekarza weterynarii. Warto jednak zaznaczyć, że komplikacje przy kastracji występują bardzo rzadko. Zdecydowanie nie są większe niż w przypadku innych zabiegów. Sterylizacja psów – cena Zabieg kastracji jest obecnie najczęściej wykonywaną w gabinetach weterynaryjnych operacją. Uznawany jest za rutynowy, jednak nie oznacza, że jego cena jest niska. Sterylizacja suki to najczęściej koszt od 250 do 600 zł. Trudno jednak uśrednić cenę, ponieważ jest ona zależna od wielu czynników. Zdecydowanie więcej zapłacą opiekunowie dużych psów. Od wagi zwierzaka zależy bowiem ilość środka znieczulającego oraz innych użytych podczas zabiegu materiałów. Wiele zależy również od renomy lecznicy oraz od doświadczenia lekarza. Do ceny doliczyć należy także koszta badań przed zabiegiem oraz wizyt kontrolnych. Sterylizacja suczki to działanie w celu poprawienia jej dobrostanu i zapewnienia zdrowia. Chociaż ma ona swoje wady, zdarzają się one stosunkowo rzadko i przy odpowiedniej opiece nie są szczególnie uporczywe. Jeżeli jeszcze nie brałeś pod uwagę takiego rozwiązania, zastanów się, czy nie warto umówić zwierzaka na wizytę przygotowującą u lekarza weterynarii. Kastracja jest zabiegiem rutynowym, bezpiecznym i bardzo pożądanym. Pozwala znacznie ograniczyć bezdomność psów. Najlepsza odpowiedź blocked odpowiedział(a) o 20:02: Psy po kastracji zbytnio sie nie zmieniaja,, ewentualnie odpadnie ta w nim bedzie tego sie nie pozbedziesz przez kastracje,nie zauwazysz nic takiego ,, dzien po zabiegu pies moze byc zmeczony zakrecony, nie wiadomo jak bedzie ta narkoze znosił,, Moj kot dwa dni chodził zakrecony i to samo moze byc z psami jeden pies po paru godzinach juz bedzie chodził a inny moze wlasnie po dwoch dniach dopiero normalnie funkcjonowac,,Nie trzeba jakos specjalnie sie nim opiekowac,, wystarczy zapewnic mu ciche miejsce do lezenia, pies bedzie szybko chodził nawe az tak bolu nie bedzie odczuwał dostaniesz od lekarza tabletki przecibolowe,, zobaczysz bedzie pdobrze,, szwy beda rozpuszczalne,, bedzie miał te kaptur na glowie zalezy jeszcze jaka technika wet bedzie go zszywał i to zrobi,, jedno robia tak ze prawie wszystkie szwy sa w srodku a inny ze szwy sa na wierzchu,A do tego wet ci powie czy ta rane czyms przemywac czy nie ruszac.. Ja ci tylko powiem nie boj sie niczego bedzie dobrze:) takich zabiegów sie tysiace wykonuje i wszystko jest dobrze,, wiadomo ryzyko czasem jest,, bo to narkoza,, nie wiadomo jak pies to zniesie,,,ale smiertelnosc nie jest duza,, dotyczy to przewaznie starszych psów,albo tych uczolych na narkoze, Odpowiedzi taki powolny i bardzo spokojny bedzie i może troche sie chwiać jak bedzie chodzić blocked odpowiedział(a) o 19:24 po kastracji kilka dni po tym może być osowiała...nie będzie miała ochoty na zabawębędzie mniej POPADNIE W DEPRESJĘbędzie troche smutny..ale to przejdzie opiekuj się nim! spędzaj z nim dużo wolnego czasu..dawaj mu jeść kiełbasę..lub to co chociaż tw mama się nie zgodzi aniag78 odpowiedział(a) o 19:43 Piesek będzie trochę nie swój po zabiegu przez kilka pierwszych dni. Na pewno nie stanie się jakąś ciamajdą, wciąż będzie wesołym pieskiem :) Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub Marzysz o własnym szczeniaczku już od długiego czasu? Decyzja o adopcji psa zawsze powinna być dokładnie przemyślana. Spontaniczne zakupy mogą się sprawdzać w innych sferach życia – ale na pewno nie w tej! Prędzej czy później będziesz więc musiał stanąć przed rozterką – pies czy suka? Co będzie lepszym wyborem? Czy różnice płciowe to tylko stereotypy, czy faktycznie wpływają na psie zachowanie? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, czym różnią się psie płcie. Czy płeć psa ma znaczenie? Najprościej rzecz ujmując – ma, lecz w praktyce niewielkie. Przed kupnem lub adopcją psa musisz rozważyć wiele różnych kwestii. W końcu będzie to nowy członek twojej rodziny – bądź pewien, że jesteś na niego gotowy i będzie on pasował do twoich potrzeb i trybu życia. Ważna jest oczywiście rasa, wiek, stan zdrowia, dotychczasowe wychowanie i pochodzenie, ale też płeć psa. Powszechnie wiadomo, że szczeniaczki łatwiej wychowywać i uczyć niż psy dorosłe. Czy płeć też na to wpływa? Nieszczególnie. Przedstawimy ci kilka stereotypów na ten temat. Większość z nich to jednak tylko błędne wierzenia. Prawdziwe różnice płciowe leżą tylko w zachowaniach seksualnych. Mogą one nieznacznie wpłynąć na koncentrację lub poziom agresji, o ile nie wykastrujesz swojego pupila. A więc – pies czy suka? Czy płeć szczeniaka ma wpływ na jego zachowanie? Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta ani oczywista. Tak samo jak w przypadku ludzi, płeć ma pewne znaczenie. Pieska czy suczkę – z pewnością pokochasz swojego nowego pieska tak samo mocno. Wiele cech jest uwarunkowanych genetycznie; niewiele z nich wiąże się z płcią biologiczną. Największe znaczenie mają charakter i doświadczenia. Czy to oznacza, że płeć nie ma żadnego znaczenia? Warto poznać cechy i problemy wiążące się z płciami – lecz nie zapominaj, że są to kwestie drugorzędne. W gruncie rzeczy płeć nie determinuje zachowania psa. Najważniejsze jest pochodzenie, wychowanie i charakter. Płeć jest szczególnie mało istotna, jeśli planujesz kastrację swojego pieska. Lepszy pies czy suka? Jak różnią się ich charaktery? Pamiętaj, że płeć szczeniaka to zaledwie wierzchołek góry lodowej jego skomplikowanych zachowań i unikalnego charakteru. Nawet dwa psy z jednego miotu, tak samo wychowywane, najprawdopodobniej będą całkiem inne. Mimo to, dobrze zapoznać się z typowo przyjętymi cechami obu płci, aby dokonać świadomego wyboru. W końcu stereotypy muszą gdzieś mieć swoje źródło. Suczka czy pies – która płeć bardziej do ciebie pasuje? Według powszechnych wierzeń przyjmuje się, że suczki: są bardziej przywiązane do swoich właścicieli i domu;bywają delikatniejsze, wrażliwsze i bardziej troskliwe;lepiej nadają się do dzieci i do mieszkania;są bardziej ułożone i z natury grzeczniejsze;suki potrafią lepiej się skupić i łatwiej przyswajają nowe zasady i umiejętności podczas szkolenia;są czystsze;z zasady są bardziej spokojne i wykazują mniejszą skłonność do agresji. Z kolei samce: mogą lepiej znosić intensywne szkolenia i szybciej się uczyć;mają większą tendencję do uciekania i włóczęgi;częściej przejawiają zachowania agresywne;niekastrowane znaczą swoje terytorium, co może wiązać się z problemem moczu w domu;są bardziej terytorialne, zaczepne i dominujące;częściej wykazują się stanowczością, odwagą i niezależnością;bardziej pasują do straży i jako psy obronne;z reguły są większe, ładniej umaszczone i z bujniejszą sierścią. Suka czy pies? Kwestie praktyczne Podstawowa różnica pomiędzy płciami dotyczy ich potrzeb seksualnych. Mają one duży wpływ na zachowanie pieska, szczególnie jeśli nie decydujesz się na kastrację lub sterylizację. Cieczka dwa razy do roku to coś, przez co przechodzi każda suka. Pies jest z kolei bardzo wyczulony na ten szczególny czas u suki – może uciekać albo znaczyć teren. Cieczka u suki Podczas cieczki, suczka jest zwykle bardziej drażliwa, niespokojna i podatna na wahania emocjonalne. Niektóre samice stają się wtedy smutne, agresywne lub aspołeczne. Inne domagają się wówczas większej ilości pieszczot i uwagi od domowników. Suczki w tym czasie znaczą teren, budują tzw. gniazdo. Musisz przez ten okres poświęcać swojemu psu szczególną uwagę, aby nie dopuścić do niechcianej ciąży. Jednocześnie dużym zagrożeniem jest też ciąża urojona – jej również lepiej zapobiegać. W tym celu zmniejsz nieco porcję jedzenia na kilka dni, zabierz psu zabawki, zwłaszcza maskotki, i poświęć czas na spacery i treningi poza domem. Instynkt płciowy u samców Być może wybór pomiędzy psem a suką stał się już dla ciebie nieco prostszy? Pamiętaj, że choć samce nie mają cieczki, to na nią intensywnie reagują. Jeżeli w okolicy psa dojrzałego płciowo będą znajdowały się samice w cieczce, może próbować do nich uciekać. Będzie też gorzej reagował na inne psy, nawet znane. Co więcej, musisz pamiętać że niekastrowany samiec ma po prostu silne potrzeby seksualne. Niezaspokojenie ich może powodować frustrację, agresję lub inne niepożądane zachowania, w tym niszczycielskie. To właśnie potrzeby seksualne wpływają na powyższą listę typowych dla płci zachowań. W zależności od genetyki, wychowania i charakteru psa, mogą być one silniejsze lub słabsze. Problemy te znikną całkowicie, jeśli poddasz swojego psa kastracji. Wówczas hormony pozostaną w normie, a potrzeby seksualne znikną – a więc nie będą wpływać na zachowanie. Suczka czy pies? Co w przypadku kastracji lub sterylizacji? Większość właścicieli samców nie decyduje się na kastrację. Z kolei suczki bardzo często są sterylizowane. Być może to właśnie z tego wynika wiele stereotypów o psich zachowaniach. Jeżeli masz już w domu niekastrowane zwierzę, to znacznie łatwiej będzie ci opiekować się drugim pupilem tej samej płci. W przypadku czworonogów po zabiegu nie ma to większego znaczenia – najważniejszy jest proces socjalizacji. Pies czy suka – co w przypadku pierwszego psa? Jeśli nie planujesz poddawać pupila zabiegowi, prawdopodobnie łatwiej będzie ci z samcem. Jest to po prostu logiczne – prościej kontrolować własnego psa niż obce czworonogi. W każdym przypadku kastracja lub sterylizacja są jednak najrozsądniejsze. Jeśli nie masz zamiaru rozmnażać swoich psów, zabieg ten jest praktycznie zawsze zalecany. Niweluje on zachowania płciowe pupili i sprawia, że życie z nimi jest znacznie łatwiejsze. Piesek czy suczka? Czy to naprawdę takie ważne? Trudno ci określić, czy lepszy będzie pies czy suka? Dla wielu osób nie jest to istotne, zwłaszcza że wiele powyższych cech płciowych to tylko stereotypy i błędne wierzenia. Pies czy suka – to pytanie bardzo ważne, jeśli planujesz zarabiać na hodowli. Suczka jest w takim przypadku niezbędna, jeśli chcesz prowadzić hodowlę ze swoim przydomkiem. W przeciwnym razie wystarczy ci pies – reproduktor. Płeć psa jest szczególnie mało istotna, jeśli planujesz kastrację lub sterylizację. Suczka czy pies – po tym zabiegu różnice płciowe praktycznie nie występują. Najwięcej zależy od indywidualnych cech szczeniaka oraz jego wychowania. Czasem to suczki są bardziej agresywne i uparte, a psy lepiej się uczą i bardziej przywiązują do swojego pana. Więcej pewnych cech określisz na podstawie rasy, zwłaszcza wybierając dobrą hodowlę. Pamiętaj, że nie ma takich problemów, których nie rozwiązałby dobry behawiorysta. Każdy pies ma w sobie ogromny potencjał, aby wnieść do twojego domu więcej szczęścia i radości. Pamiętaj, że decyzja o adopcji psiaka powinna być dokładnie przemyślana. Nie kupuj psa pod wpływem impulsu lub zachcianki. Wiąże się to z dużą odpowiedzialnością i obowiązkiem. Ale opieka nad psem daje też mnóstwo satysfakcji i radości. Jeżeli czujesz, że jesteś gotowy na nowego, czworonożnego członka swojej rodziny – pies będzie fantastyczną opcją. Płeć szczeniaka nie powinna grać tu większej roli, choć mogą od niej zależeć pewne kwestie praktyczne. A więc – pies czy suka? Wiesz już, co wybierzesz?